Leczenie dyslipidemii w Polsce - powszechna diagnostyka, wczesna terapia skojarzona. Stanowisko grupy ekspertów wsparte przez Sekcję Farmakoterapii Sercowo-Naczyniowej Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.
Ze względu na powszechność dyslipidemii zaleca się wykonanie pełnego lipidogramu u każdego dorosłego pacjenta zgłaszającego się do lekarza POZ, jeśli badanie nie było przeprowadzone w ciągu ostatnich 12 miesięcy lub wcześniejszy wynik był nieprawidłowy. Zaburzenia lipidowe o podłożu genetycznym występują częściej, niż wcześniej sądzono. Szczególnie wysokie stężenie cholesterolu LDL u młodych, pozornie zdrowych osób powinno zawsze budzić podejrzenie dziedzicznych zaburzeń lipidowych. W takich przypadkach wskazane jest skierowanie pacjenta do ośrodka specjalistycznego, np. poradni lipidowych lub jednostek realizujących program B.101.
W populacji osób bez chorób sercowo-naczyniowych wartości referencyjne poszczególnych frakcji lipidogramu są względne i powinny być oceniane w kontekście całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego. W profilaktyce pierwotnej u osób po 40. roku życia pomocne są narzędzia SCORE2 i SCORE2-OP, natomiast dla pacjentów z cukrzycą stworzono kalkulator SCORE2-Diabetes.
Podstawą leczenia dyslipidemii jest modyfikacja stylu życia. Decyzję o włączeniu farmakoterapii należy podejmować po określeniu ryzyka sercowo-naczyniowego i uwzględnieniu kontekstu klinicznego. Niezależnie od wskazań do leków, fundamentem terapii pozostaje szeroko pojęta, indywidualnie dopasowana zmiana stylu życia, obejmująca regularną aktywność fizyczną, zrównoważoną dietę opartą przede wszystkim na produktach roślinnych, ograniczenie lub rezygnację z alkoholu, rzucenie palenia oraz dbałość o jakość snu i regenerację.
U młodych pacjentów, u których stwierdza się nieprawidłowe wyniki lipidogramu, można rozważyć dodatkowe wsparcie nutraceutykami. Badania wskazują, że największy efekt obniżający stężenie LDL wykazują preparaty zawierające ekstrakt z polifenoli bergamoty oraz sfermentowany czerwony ryż (red yeast rice, monakolina K), chemicznie odpowiadający lowastatynie.
Pełna treść Deklaracji Sopockiej: Choroby Serca i Naczyń 2025, tom 22, nr 2, 65-77, DOI: 10.5603/chsin.105754